- Over de club
- »
- De voorzet van...
- »
- Bennie Bloemen
Hans, ondanks je zwakke linkerbeen toch een voorzet op maat. Spijtig dat je helaas door een blessure je voetbalcarrière vroegtijdig moest beëindigen.
Tja, de slotzin van je verhaal, het moet toch niet gekker worden. Trots, mee mogen maken, boegbeeld van de jeugd.
Dat moet ik dan toch even corrigeren. Binnen onze vereniging zijn dat er vele. Het is zeker fijn deel uit te mogen maken van een grote groep vrijwilligers die vv. Diepenheim draaiende houden. In mijn geval was en is dit eigenlijk vanzelfsprekend, het trainen van de jeugd. Het is ontzettend leuk om de jeugd enthousiast te maken voor de voetbalsport. Het maakt voor mij dan ook geen verschil of ze nu 6 of 18 jaar zijn. Het belangrijkste is dat ze plezier aan de voetbalsport beleven. De afgelopen jaren is de jeugdafdeling van onze vereniging enorm gegroeid. Het was noodzakelijk om daar meer structuur in aan te brengen. Een duidelijke visie op lange termijn, zorgen voor opleiding, kader, jeugdplan, etc. zaken waar veel aandacht en energie in is gestopt. Er werd voor gekozen om eigen mensen te interesseren en op te leiden. Geen mensen meer van buitenaf. Zij bleken geen toegevoegde waarde te hebben. Eigen mensen kennen de cultuur van de vereniging en tonen een grotere betrokkenheid. Vrij snel na de start kwam daarna de samenwerking met EGVV. Een samenwerking die voor ons en voor de jeugd een enorme impuls gaf. We kregen zo’n grote groep jeugdspelers, dat we konden gaan selecteren. Het grote voordeel daarbij is dat een ieder op zijn eigen niveau en leeftijd kan gaan spelen. Voor de betere voetballers betekende dat een hogere indeling en spelen tegen sterkere tegenstanders. Positief voor hun eigen ontwikkeling. Het selecteren mag vanzelfsprekend niet ten koste gaan van degene met wat mindere kwaliteiten. Ook voor hen dient gezorgd te worden voor een plezierig voetbalklimaat. Ik denk dat we daar goed in zijn geslaagd. Een goede jeugdorganisatie is de basis voor de vereniging
Het doel is de jeugd op een zodanig niveau te krijgen, dat we daar na verloop van tijd de vruchten van kunnen gaan plukken bij de senioren. Niet alleen qua aantal, maar dat ook het voetbaltechnische-niveau omhoog gaat. Van groot belang is hoe de jeugdspelers worden op- gevangen en begeleid. Een aantal jeugdspelers is inmiddels overgestapt. Ik heb helaas het idee, dat dit nog niet echt vlekkeloos verloopt en dat er nog steeds een drempel is tussen jeugd- en seniorenafdeling. Het is ook belangrijk, dat een ieder binnen de vereniging zich conformeert aan het jeugdplan. Speelwijze, inpassen jeugd en begeleiding zijn van wezenlijk belang om gezamenlijk de doelstelling te bereiken. En die doelstelling is duidelijk, dat naast het voetbal- plezier voor elk individu, ons eerste elftal binnen afzienbare tijd, structureel in de vijfde klas speelt. Ik ben ervan overtuigd, dat met de jeugd die in aantocht is, mits goed begeleidt, die ook haalbaar moet zijn.
Mijn eigen jeugdperiode bij Diepenheim was een hele fijne tijd. Dierbare herinneringen.
Training van Luc Bruinink, Ome Frits (Roessink) Teunis (Ligtenbarg) Leiders: Herman Overbeek, Gerrit Hofhuis, Jan Regterschot, Wim Knoop, Johan Brinkmans. namen die zo bij mij opkomen, mensen die mij als voetballer hebben gevormd. Op de fiets naar Borculo, Lochuizen, Neede, etc. wassen, alleen koud water, in een grote bak. Het was wel behelpen, maar je wist niet anders.
Het had wel zijn charme. Daarna de senioren. Ook een hele mooie tijd. In alle elftallen gespeeld. Van 1 t/m 5. Dit met wisselend succes. Promotie, kampioenschappen, degradaties.
Hoogtepunt was zeker de beslissingswedstrijd in Eibergen tegen Erix uit Lievelde. Als knaapje van 18 jr. spelen voor ca. 2000 toeschouwers en deze met 2-1 winnen. Diepenheim stond op zijn kop. Een geweldige ervaring. De derby’s tegen Markelo. Op het scherpst van de snede en na de wedstrijd gezamenlijk een biertje drinken.
De thuiswedstrijden bij Roelofsen, veel publiek en sfeer. Als we de toss wonnen en de 2e helft richting café speelden, werd dit bijna altijd een overwinning.
Maar goed, dat is geweest, nu spelen we op een mooie accommodatie, wellicht straks uitgebreid met een sporthal. Wat ook weer nodige perspectieven biedt om als voetbalclub te groeien.
Diepenheim, een bloeiende vereniging. Een vereniging waarvoor ik nu, nog steeds met veel plezier, 46 jaar actief voetbal.
Mijn plek was en is nog steeds het middenveld. Niet altijd in de positie om een voorzet te geven. Toch zullen het er vele zijn geweest. Met name een hoge bal voor de pot, daar stond Jan Bekke klaar op de bal in te koppen. Bij deze Jan de voorzet, benieuwd of je de bal nog in het net kunt knikken……..